АҒАШ ТАБАҚ

Музей қызметкерлерінің айтуынша, ол ХІХ ғасырдың 20-50-шы жылдарында күнделікті көші-қон тұрмысында кең қолданыста болған. Екі ғасырдан астам уақытты тарих қойнауына жіберген бұйымның бүгінде аздап түсі кете бастаған.
Бабаларымыздан қалған мұраның негізгі диаметрі 22 см 5 мм құрайды. Ағаштан сан түрлі әдіспен ойылып жасалған әдемі дүниелерге кезінде кәделі жіліктерді салып, қадірлі меймандарға ұсынған көрінеді.
«Қонақ келсе – құт» дейтін қонақжай халқымыз осылайша сыйлы адамдарына сый-сияпат көрсетіп отырған. Данышпан бабаларымыз ағаштан жасалған ыдыстардың пайдалануға тиімді әрі денсаулық үшін пайдасы зор екендігін де ескергені анық, тұтынатын заттарының басымын табиғи тәсілдермен жасауға аса мән берген.
1984 жылдың маусымында Жаңақорған ауданына қарасты Түгіскен ауылының тұрғыны Жұман Әріповтен музейдің ғылыми қызметкері Гүлшат Ахметова арқылы алынған бұйым осылайша отыз жылдан астам уақытттан бері аталған музей қорында көненің көзіндей сақтаулы тұр.
